"Voordat ik mij opgaf als buddy heb ik nog wel even getwijfeld of ik wel de kwaliteiten zou hebben om buddy te zijn, maar toen ik werkelijk bij mezelf ging voelen, kwam ik tot het inzicht dat ik het heel graag zou willen doen. De intentie die ik voelde om in verbinding met mezelf de ander te ondersteunen was voor mij voldoende om het aan te gaan.

Het zijn voor mij heel leerzame, leuke, warme en gezellige gesprekken geweest, waar mijn buddy-vrager ook veel aan heeft gehad. Het zijn dierbare gesprekken en ook mooie leermomenten, omdat ze me laten zien hoe waardevol het is om er echt voor die ander te zijn.

Het is zo bijzonder dat de buddy-vrager zo veel wil delen, waardoor er een speciale band ontstaat, terwijl we elkaar helemaal niet kenden en elkaar nooit hadden gezien. De ontmoetingen later, tijdens een van de bijeenkomsten bij Anandajay, waren dan ook hartverwarmend.

In het begin was het best een beetje wennen voor mij, omdat ik me echt ging voorbereiden, want het moest toch wel zinvol zijn wat ik wilde bespreken. Nu is dat al lang niet meer zo, omdat ik heb gemerkt dat er altijd wel wat te delen is en dat er boven komt wat er aan de orde is. Dat zijn dan ook de mooiste gesprekken, want die komen vanuit de verbinding met mezelf, die komen uit mijn kwetsbare laag, vanuit mijn verlangen om in relatie met mezelf te ontdekken wat me echt bezighoudt. Dat stroomt dan gewoon.

Ik vind het heerlijk om elke week een half uurtje te mogen delen, dat de buddy er even helemaal voor mij is, dat ze zo goed kan luisteren, weinig zegt maar vaak precies de kern raakt. En inmiddels voelt de relatie zo vertrouwd, dat ik de vrijheid voel om GEWOON te kunnen delen. Heel gewoon. Dat is een enorm cadeau aan mezelf.

Ik voel dat het me ruimte geeft, dat ik mezelf steeds meer serieus ga nemen, dat ik mezelf steeds weer uitnodig om te voelen, om mezelf af te tasten, mezelf af te vragen 'hoe is het nu', om steeds meer in relatie te blijven met mezelf, en met de liefde van Anandajay. Dat allemaal dankzij het FFF-project. Dit project ondersteunt mijn gevoel dat ik er gewoon mag zijn.

Ik vind het heel fijn om een buddy te hebben. Het stimuleert mij stil te staan bij dingen die ik tegenkom en daar van gedachten over te wisselen.

Omdat je allebei de Genegenheid door Inzicht-cursus doet (en in mijn geval ook allebei het IP), spreek je als het ware dezelfde taal, heb je min of meer dezelfde dingen ervaren, in ieder geval dezelfde dingen aangeboden gekregen. Dat praat voor mij makkelijker en anders dan met mensen die de cursus niet doen.

Gedurende de periode tussen de gesprekken doet zich altijd wel iets voor, waarvan ik denk: dat ga ik bespreken met mijn buddy. Ik zou iedereen aan willen bevelen om mee te doen met het FFF-project. Bovenstaande spreekt immers voor zich. Het is heel erg leerzaam, zowel om buddy te zijn als om een buddy te hebben. Beide is spannend, maar vooral verrijkend. Verrijkend als buddy, omdat je dan leert hoe je iemand kunt begeleiden, hoe jij dat doet en je jezelf daardoor bij kan sturen etc. Ook verrijkend omdat de dingen die ingebracht worden vaak heel herkenbaar zijn en jou ook weer stimuleren tot verder zelfonderzoek.

Een buddy te 'hebben' vind ik eigenlijk een cadeautje. Het feit dat er iemand is, die klaar zit bij de telefoon, zich er op voorbereidt om met je te praten, je aan te horen, er een half uur alleen voor jou is, dat vind ik heel speciaal. Verkwikt leg ik iedere keer de telefoon weer neer. Nogmaals: doe mee! Het is leuk en verrijkend! Het neemt tijd, maar die tijd heb je meteen terugverdiend door de inspiratie, die er vanuit gaat!